ಶರಣಬಸವ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮಾತನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು ಚರ್ಚೆಗೆ ಬನ್ನಿ

ಲಕ್ಷಾಂತರ ಲಿಂಗಾಯತರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಪೂಜ್ಯರು ಧ್ವನಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ

ವಿಜಯಪುರ

ಪುರಾತನ ಪರ್ಷಿಯನ್ನರು ಸಿಂಧು ನದಿಯ ತೀರದ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಹಿಂದೂಗಳೆಂದು ಕರೆದರು. ಹಿಂದೂ ಒಂದು ಧರ್ಮವಲ್ಲ, ಒಂದು ಜನಾಂಗದ ಜೀವನ ಕ್ರಮವಷ್ಟೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಥಾಪಕರಿಲ್ಲ, ನಿಖರವಾದ ಇಸ್ವಿಯಿಲ್ಲ.

ಆದರೂ ಪುರೋಹಿತಷಾಹಿಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ವೇದ, ಆಗಮ, ಉಪನಿಷತ್ತು ಹಾಗೂ ಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿಸಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಧರ್ಮದ ಸ್ವರೂಪ ನೀಡಿದರು.

ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ, ಜಾತಿ, ಲಿಂಗಾಧರಿತ ಶೋಷಣೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹರಣ ಮುಂತಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು ಎಂಬುದು ಸರ್ವರಿಗೂ ತಿಳಿದ ಸಂಗತಿ.

ಇದೇ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ವೀರಶೈವರು ರೇಣುಕಾಚಾರ್ಯರೆಂಬ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸ್ಥಾಪಕರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಅವರು ಸ್ಥಾವರಲಿಂಗದಿಂದ ಉದ್ಬವಿಸಿದರು, ಸಿದ್ಧಾಂತ ಶಿಖಾಮಣಿ ರಚಿಸಿದರು ಮುಂತಾದ ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹೆಣೆದರು.

ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಸನ್ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬಂದವರೇ ಜ್ಞಾನಜ್ಯೋತಿ ಬಸವಣ್ಣನವರು. ಅವರು ಕಾಯಕ, ದಾಸೋಹ, ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಯ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಈಗ ಶರಣ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ, ನಾಡಿನ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಆದರೆ ಕೆಲವು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಭಕ್ತರೆಂದು ಶರಣ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡ ವೀರಶೈವರು ಕ್ರಮೇಣ ತಾವೇ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಹಾಗೂ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಗುರುಗಳೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ಬಸವ ತತ್ವಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ನಂಬಿಕೆ, ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ಮುಗ್ದ ಸಮಾಜವನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿದರು. ಲಿಂಗಾಯತದ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ವೀರಶೈವ ಕೂರಿಸಿ, ವೀರಶೈವ-ಲಿಂಗಾಯತ ಸಮಾಜ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು.

ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು, ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಕುತಂತ್ರಗಳು ಈಗ ಕ್ರಮೇಣ ಲಿಂಗಾಯತರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿ ಅವರಿಂದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಇದು ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ, ವಿವಾದದಂತೆ ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸಿದೆ.

ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಿಂದಗಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಸೃಷ್ಠಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿವಾದವನ್ನು ಈ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು.

ಅಲ್ಲಿ ಚರಂತೇಶ್ವರ ಮಠದ ಪೂಜ್ಯ ಶರಣಬಸವ ದೇವರು ಪರಕೀಯ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಲಿಂಗಾಯತರ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಹೇರುವ ಕುಟೀಲ ನೀತಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಇವರು ವೀರಶೈವರು ಅಂತಾರೆ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಭಾಗ ಅಂತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ… ಶೈವರೇ ಇರಲಿ ವೀರಶೈವರೇ ಇರಲಿ ಲಿಂಗಾಯತರು ಅನಿಸಿಕೊಂಡರೆ ವಚನಗಳು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥ ಬಸವಣ್ಣ ಧರ್ಮ ಗುರು ಅಂತ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು.” ಇದು ಪೂಜ್ಯರ ಮಾತಿನ ಮುಖ್ಯಾಂಶ.

ಪೂಜ್ಯರ ಮಾತನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಯಾರೂ ಷರತ್ತು ಹಾಕಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಬೇರೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿದ್ದರೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬನ್ನಿರೆಂದು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವರೇ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಲು ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿಸಲು ಬಸವ ಸಂಘಟನೆಗಳೇ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗ.

ಆದರೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರು ರೀತಿ ಪೂಜ್ಯರ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತರಲು ಅಥವಾ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಬಸವ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಅವರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತು ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಸವತತ್ವ ಬಿತ್ತುತ್ತಿರುವ ನಿಷ್ಠ ಸಂಚಾರಿ ಜಂಗಮರಾದ ಪೂಜ್ಯರಿಗೆ ತಾಲೂಕು ತಾಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಅನುಯಾಯಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬೆಂಬಲಿಗರಿದ್ದಾರೆ.

ಪೂಜ್ಯರು ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿರುವ ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಕ್ಷೇಪ ಬಂದಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾವಾವೇಶದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಅವರ ಪ್ರಾಯದ ಹಾಗೂ ತತ್ವನಿಷ್ಠೆಯ ಧ್ವನಿ.

ಇಂದು ಲಿಂಗಾಯತ ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕುತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೂಡ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಸವ ಭಕ್ತರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಪೂಜ್ಯರು ಧ್ವನಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಲಿಂಗಾಯತ ಹೆಸರ ಬಳಸುತ್ತಿರುವವರು “ಬಸವಾದಿ ಶರಣರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುವ ಕಾಲ ಬರುತ್ತದೆ.” ಪೂಜ್ಯರ ಈ ಮಾತು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮಹತ್ವದ ದಿಕ್ಸೂಚಿ ಹೇಳಿಕೆ ಕೂಡ.

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂವಾದ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ನಡೆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಆದರೆ ಕನ್ನೇರಿ ಸ್ವಾಮಿಯಂತ ವಿಷಪೂರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕುಸಿದಿದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾಯತ, ವೀರಶೈವ, ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜಗಳ ಮುಖಂಡರು ಸೇರಿ ಸೂಕ್ತವಾದ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆ ರೂಪಿಸಲಿ. ಇದರಿಂದ ನಮ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಏನೇ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದ್ದರೂ ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.